پرسش اساسی درباره انقلاب اسلامی بهمن ۵۷ آن است که چرا و چگونه نیروهای مذهبی و روحانی در موقعیت رهبری این نهضت قرار گرفتند؟
مگر نه آنست که از مشروطه به اینسو بطور عمده نیروهای سکولار در صحنه سیاست ایران فعال بودند؟ و …
پس چه شد که در فاصله قیام ۴۲ تا ۵۷ روحانیت و مرجعیت این چنین محبوبیت عمومی یافت و مردم، رهبری مبارزه را به دست روحانیت انقلاب سپردند؟
نوشته حاضر گزارش کوتاهی است از چگونگی رشد و برآمدن جریان‌های مذهبی- سیاسی در روزهای پس از شهریور ۱۳۲۰ تا پیروزی انقلاب اسلامی. متن کامل گزارش را در اینجا بخوانید.
